شنبه 23 خرداد 88 ساعت 10 شب خوابگاه دانشگاه صنعتي ، صداهاي پراكنده شعارهايي با مضمون اعتراض بر نتايج انتخابات رياست جمهوري به گوش مي رسد كم كم صداها بيشتر و شعارها تندتر مي شود تا آنكه صداي خردشدن شيشه نيز افزوده مي گردد و ديگر شروع مي شود :
شكستن شيشه در و پنجره هاي خوابگاه
خرد كردن شيشه هاي سلف غذاخوري
شكستن شيشه هاي ساختمان مركزي و به آتش كشيدن آن
آتش زدن آمفي تئاتر دانشگاه و سوزاندن تالار 8
...
و البته اين كارها نه توسط اراذل و اوباش خياباني كه به وسيله تعدادي از دانشجويان ! صورت پذيرفت.
جاي بسي تاسف است كه قشر دانشجو كه روزي قرار بود پيش قراول زندگي آگاهانه و متفكرانه باشند ، اين گونه خود وسيله پيش برد اهداف گروهي ضد ملت و سودجو مي شوند و با اينگونه كارها باعث ايجاد فضاي رعب و وحشت و آزار و اذيت ديگر دانشجو ها مي گردند و 25 ميليارد ريال خسارت به دانشگاه وارد مي نمايند .مسلما هیچ فرد آگاهی نمی تواند نابودی بیت المال توسط عده ی محدودی را بپذیرد که از هر وسیله ای برای رسیدن به اهداف خود استفاده می نمایند.
نقد و اعتراض حق مسلم هر شهروندی است که بایستی از راه قانونی خود صورت گیرد و ایجاد آشوب و اقدام به تخریب روش مناسبی برای اعتراض نیست وبه هيچ وجه شایسته ی محیط دانشگاه نمی باشد.